Disclaimer: Η ιστορία που ακολουθεί είναι ελαφρώς πιο ερωτική από τις προηγούμενες. Ο φίλος μου ο Μήτσος (δεν τον λένε Μήτσο, αλλά άμα δει το όνομά του εδώ θα με βρείτε δηλητηριασμένη – τέτοιος είναι), μετατρέπεται σε FBI agent, όταν το απαιτούν οι καταστάσεις. Γκέυ, υπέροχος, που γαμιέται αποκλειστικά με παντρεμένους
‘’Είμαι βλάκας, αυτό μπορούμε και οι δύο μας να το αποδεχθούμε. Συγγνώμη, όχι επειδή δεν σε φίλησα, συγγνώμη που δεν ήμουν αρκετά έξυπνος ή αρκετά τυχερός ώστε να έρθω και να σε βρώ νωρίτερα, συγγνώμη που δεν είδα τα μάτια σου νωρίτερα, συγγνώμη που δεν σιγοτραγούδησα νωρίτερα τους σκοπούς που
Εσένα έχει προσπαθήσει ποτέ να σε αγοράσει ένας ξανθός μεθυσμένος σχεδόν μεσήλικας με ένα 50άρικο; Εάν όχι, στείλε μήνυμα στο 00306948619962, για νέες ευκαιρίες. *αυτός είναι ο παλιός μου αριθμός. Εύχομαι σήμερα να ανήκει σε μία φασιστική καταπιεσμένη μικροσκοπική πούτσα. Και εσύ που θα στείλεις μήνυμα, να κάνεις την πούτσα
Η προσμονή, . η επιθυμία που εντείνεται . και τα όριά της ζητούν . να μετουσιωθούν . στο πέπλο εκείνο που θα . διεισδύσει . στους πόρους που τολμούν . να μένουν απόρθητοι, . στ’οργή μου. . Η ερμηνεία που διαφεύγει . κάθε γνωστικού πεδίου . ο δίαυλος του πόθου, . της τριβής που οδηγεί . στη μηδενιστική μονάδα, . ώσπου να ξαναγεννηθεί
Γιατί δεν φεύγω, ρε φίλε; Τι με αλυσοδένει εδώ και με έχει καταραστεί το σύμπαν να μη φύγω ποτέ; Κάθε λεπτό με βασανίζει η ίδια σκέψη: πώς θα ήταν αν έκανα αυτό ακριβώς που κάνω τώρα, αλλά σε άλλη χώρα. Κάπου που να έχω ελπίδες για μια άνετη ζωή. Όχι
-Ένα ποίημα απο τον Doc Everryday.- Βαδίζουσες ψυχές, . με πέλματα αντιστρόφως ανάλογα . της καθαρότητάς τους, . κεκτημένα πρεσβεύοντα από τα άνθη στο διάβα τους, . γύρη θρέφουσα τους καρπούς . του αύριο. . Η παράβαση έγκειται . στην πορεία μιας φύσης, . κομπάζει αυτοφυής αν και . περιελίσσεται πάνω στην έμπνευση . την ίδια η οποία προϋπήρξε της
12 Μαρτίου 2024 Είχα φτάσει στο Ελευθέριος Βενιζέλος από Βρυξέλλες, έντεκα, βράδυ. Ήσουν εκεί. Με περίμενες με ένα τριαντάφυλλο. Πήγαμε στο καινούριο μου σπίτι. Δεν μας ένοιαξε που δεν είχαμε σεντόνια. Δεν μες ένοιαξε που το καινούριο σπίτι ήταν γεμάτο σκόνη. Το μόνο που θέλαμε ήταν τα σώματά μας να
Ας το ονομάσουμε «αιώνιο ντέρμπι», όμως εδώ μάλλον δεν χωράει η αναρχία. Δεν θα μιλήσω για εξυπνάδα αλλά για λογική, ούτε για αισθήματα αλλά για πόλεμο και έναν Δούρειο Ίππο που καταρρίπτει κάθε ιδέα άριστα σχεδιασμένης στρατηγικής. Άοπλη στην αιώνια μάχη καρδιάς-μυαλού και παραδομένη στην αυτοκαταστροφή, όσο κατατάσσομαι υπέρ
Πολλά για την επιστροφή μου στο πληκτρολόγιο δεν θα πω. Μόνο ένα χελλο μαδερφάκερς, δις μπιτς μισσντ γιου😎, που λένε και στο Σιδηροχώρι. Ήταν το νέο μου Lenovo; Ήταν ο Τζο; Ήταν ο φανταχτερός χωρισμός; Κάτι πολύ ύπουλο, πέντε χρόνια αργότερα, με ένα φρέντο σκέτο και ένα στριφτό στο παγκάκι
-Καλημέρες! -Καλημέρα, απάντησα, ήταν ένα μελαχρινό παλικαράκι, χαμογελαστό, παχουλό και γνώριμο. -Άκου αυτό, είναι το αγαπημένο μου αυτό το καιρό! Μου έδωσε δύο μαύρα ενσύρματα ακουστικά συνδεδεμένα σε ένα mp3 του οποίου η μικρή πρασινωπή πιξελιασμένη εικόνα σχημάτιζε απλά ‘’Track07’’. Η μουσική ήταν γνωστή, το ήξερα το κομμάτι, ‘’I Believe
Άλλη μια ζωντανή νύχτα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Άλλη μία νύχτα γεμάτη φως, γεμάτη κόσμο, γεμάτη ψυχές που ψάχνουν να βρουν νόημα, ενθουσιασμό ή έρωτα. Μία ακόμα νύχτα γεμάτη με ανθρώπους που φοβούνται να κάνουν το πρώτο βήμα. Περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή, ονειροπολώντας συναισθήματα και συζητήσεις όπως θα θέλανε να
Ρε μαλάκες, είμαι αλκοολικιά; Δεν είμαι σίγουρη, το γκούγκλαρα. Εδώ το είμαιέναακόμαάκυροιατρικόsite.gr λέει ότι το ανώτερο όριο για την γυναίκα είναι 7 την εβδομάδα ή 3 την ημέρα. Ποια 7 ρε μάνες μου! Εφτά ήπια το Σάββατο απόγευμα. Επίσης, στους καπνιστές ισχύουν τα ίδια όρια; Να σας εξηγήσω τι
Γενικά η σκέψη μου πριν πάω στρατό, και η κρυφή μου επιθυμία, ήταν πως θα έβρισκα κενό χρόνο, κενό από υποχρεώσεις, από σκέψεις, από θέλω. 28 μετράει πλέον το κοντέρ και ακούω ακόμα The Smiths και Arctic Monkeys σιγοτραγουδώντας "perhaps fuck off might be too kind.." μιλώντας ίσως
Αχ.. φίλες και φίλοι, γυναίκα γίνεσαι, όταν και εφόσον ζήσεις έναν καλοκαιρινό καγκούρικο έρωτα. Αυτός: αληταράς, με στρατιωτικό παντελόνι, μπράτσα διατήρησης – όχι αυτά του γυμναστηρίου, αυτά που έχουν αγγίξει μηχανή αυτοκινήτου - και μια ουλή από σφαίρα στον ώμο. Χοντρά δάκτυλα με μια μόνιμη βρωμίλα που δεν σε ενοχλεί. Μύριζε οικοδομή
Νομίζω στα χρόνια που γράφω δεν έχω μιλήσει για εμένα, μερικά βράδια πριν περάσω πάλι το κατώφλι εκείνης της πανέμορφης μονοκατοικίας ενός πανέμορφου γραφικού χωριού που έχω τη τιμή και τη τύχη να αποκαλώ σπίτι μου μου είπε για άλλη μία φορά ο πατέρας μου, ''Πάντα βρίσκεις τον
Δεν ξέρω να γράφω και νιώθω πως αυτό φαίνεται. Έχω γράψει όμως, έχω γράψει κείμενα ενώ είμαι κενός, έχω γράψει μουσική όταν είμαι κουρασμένος και στίχους ενώ είμαι παράφορα ερωτευμένος. Πέρασα μία περίοδο στην οποία απέφυγα την σύνδεση και τον έρωτα όσο μπορούσα. Τον έρωτα στην πιο γλυκιά μορφή του,
Σήμερα θα σας μιλήσω για τον μικροφαλλία (google it). Είχα γενέθλια, Ιούνης, εξώπλατο, Θεσσαλονίκη, ταβερνάκι, παρεάκι, ουζάκι. Το ύπουλο ουζάκι που όλοι αγαπάμε. Ήταν ο σερβιτόρος μας. Ψηλός, εμφανίσιμος, μελαχρινός με μεγάλα χέρια και περίεργο όνομα, εύκολο να τον φλερτάρεις, ιδίως όταν ο εγκέφαλός σου έχει γίνει Βαρβαγιάννη. Μην τα
Ήταν ένα ηλιόλουστο πρωινό, με αυγά και αβοκάντα. Η Άση (*Μπίλιου, πρωινάδικα, γιου νοου;), είπε πως σήμερα τα συναισθηματικά μας θα ήταν ευνοϊκά. Έλεγα να κάτσω ευνοϊκά κι εγώ να διαβάσω. Έλεγα να φτιάξω πατάτα με μπρόκολο για μεσημεριανό. Είχα πρόγραμμα. Και κάπου ανάμεσα: στο 4ο επεισόδιο του Workin’ moms
Joe's Books and Blues Emporium
Όσο γράφω αυτό το λοβ-καμινγκ του ειτζ στόρυ του Τζο, της Μαρίνας και του κύκλου τους με πίανω να βάζω όλο και περισσότερη μουσική σε κάθε κεφάλαιο και να εμπνέομαι πολύ από αυτό, οπότε, ορίστε μία πλέιλιστ με όσα τραγούδια αναφέρω σε κάθε κεφάλαιο ως τώρα η οποία προφανώς
Joe's Books and Blues Emporium
Ήθελα να χαθώ, άλλη μία φορά που μπλέχτηκα κάπου που δεν έπρεπε να μπλεχτώ, ξεστόμισα λόγια που δεν έπρεπε αν ειπωθούν και χάλασα κάτι όμορφο. Φυσικά πάντα μιλάω για τη μάζωξη παρά για οτιδήποτε άλλο. Είχαν περάσει 5 ή 6 ημέρες από το μεσημέρι στη Στραβοκάνα και δεν είχα ανταλλάξει
Joe's Books and Blues Emporium
Η σειρά μου δεν θα ερχόταν για αρκετή ώρα, ο καφές μου είχε όντως κρυώσει και έπινα τη τελευταία γουλιά στην αναμονή όταν ένιωσα ένα χέρι στον ώμο μου. -Δεν μου φαίνεσαι τόσο χάλια για επείγοντα εσύ. -Θωμά! Ευτυχώς ρε φίλε! ο Θωμάς ήταν παλιός φίλος μπασίστας που κάποτε ξημεροβραδιαζόμασταν
Σε όλους τους ψυχοπαθείς μου έρωτες, σε όσες πέρασαν και έκαναν άλλη μία πληγή, σε εσένα που γέλασες έκλαψες ερωτεύτηκες και τώρα πονάς (ή και όχι) αυτή η playlist είναι το τσιγάρο σου.
gratzouno-istories
Σήμερα θέλω να γράψω για εκείνες τις μικρές μικρές συνεχείς γραντζουνιές που δέχεται η καρδιά μου. Μια φορά διάβασα ένα άρθρο για έναν τύπο που χτυπούσε έναν άλλο τύπο με το κουτάλι για αμέτρητες ώρες, μέρες, μέχρι που ο δεύτερος τύπος πέθανε. Θυμάμαι να αναρωτιέμαι: Τι λέει ρε μαλάκα; Τώρα,
Joe's Books and Blues Emporium
Δεν ήξερα που βρισκόμουν,δηλαδή γεωγραφικά, ηξερα,πίσω εκεί που ξεκίνησαν όλα, πισω στο μέρος όπου δημιουργήθηκε εκείνο το όνειρο. Δεν ήξερα που βρισκόμουν στη ζωή μου. Νομίζω η πρώτη στιγμή που κατάλαβα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά ήταν όταν άφησα το διαμέρισμα στην αδερφή μου και έφυγα, χωρίς τα