Η εξώπορτα θα ήταν καθαρή, μπεζ, μεγάλη και παλιακή. Πάνω της θα αναγραφόταν μόνο το όνομα του μπαρ. Ο πορτιέρης θα ήταν ένας από τους καλούς μου φίλους. Ένας άνθρωπος με χαμόγελο τόσο μεγάλο όσο και τα όνειρά του, κάποιος που δεν φοβήθηκε ποτέ να ανοιχτεί και που η αγάπη
Μην προσπαθήσεις ποτέ να εξηγήσεις την τηλεπάθεια. Ούτε το ένστικτο. Μην μπεις στον κόπο να καταλάβεις γιατί νιώθεις πράγματα χωρίς να ξέρεις ή πως καταφέρνει την ώρα που τον ψάχνεις, να σε ψάχνει. Απαιτεί συναίσθημα και χημεία. "Έλξη", κάτι ποτέ παράνομο, αλλά πάντα αιτία καταστροφών. Κι εγώ καταστράφηκα.
Πόσο συχνά βρίσκετε, καυλίνια μου, ωραίο-φοβερό-τρομερό-into the multiverse σεξ; Γιατί εγώ, τόση τύχη τη βρίσκω σπάνια. Σεξοχημεία είχα. Στο παρελθόν. Και στο πρόσφατο και στο απώτερο. Σεξοχημεία σαρκική και ακόμα καλύτερα σεξοχημεία ερωτική. Ναι, ερωτεύομαι κάποτε. Τώρα, θα σας μιλήσω για μια σεξοχημεία που μιξάρει όλα τα
Σήμερα θα μιλήσουμε για τον έρωτα. Τον έρωτα αυτόν που δεν υπάρχει, που βρίσκεις μόνο στις ταινίες (τις καλές ταινίες), αυτόν που ονειρεύεσαι ακούγοντας δίσκους (καλούς δίσκους). Τον έρωτα που φαντάζεσαι και σε κάνει να πιστεύεις στα θαύματα, που αν υπήρχε πραγματικά ο κόσμος θα ήταν πιο όμορφος, πιο εύσπλαχνος,
Η αγαπημένη μου εποχή είναι ο χειμώνας. Μου αρέσει το κρύο αλλά ακόμα περισσότερο μου αρέσει αυτή η ζεστασιά του σπιτιού, η ασφάλεια του παλτό και το πάπλωμα που με κρατάει ασφαλή και πράο. Με κρύο έκανα και σχεδόν κάθε νέα μου αρχή. Με κρύο ξεκινούσα το σχολείο, με κρύο
_ Μου ζήτησες να γράψω για έρωτα. Δεν ξέρω να γράφω για έρωτα. Ξέρω να διακωμωδώ τη ζωή μου. Τον έρωτα δεν μπορώ να τον γράψω. Γιατί τι να γράψω; Πως ο έρωτας με έκανε να ακούω διαφορετικά τη μουσική του δρόμου σε μια γνώριμη πλατεία που ερωτεύτηκα μικρή. Πως θέλω
Σήμερα θα σας διηγηθώ την ιστορία του πιο περίεργου sex talk που υπήρξε. Και δεν εννοώ ακραία χυδαίες λέξεις ή περιγραφές παράξενων φετίχ, αυτά τα γουστάρουμε που και που. Μιλάω για κάτι άλλο, διαφορετικό... μείνετε συντονισμένες! (ναι, γυναικείος πλυθηντικός για όλους και όλες και όλα, και άμα γουστάρεις, μπρο) Ήμουν
-Πάλι εσύ; -Πάλι εγώ. -Τι γυρεύεις εδώ πάλι; -Μη με σκας και έχω χρόνια να σε δω, από τη Μαρίνα. -Δεν θες να θυμάσαι τη Μαρίνα, οπότε μη την αναφέρεις. -Δεν είναι αυτό το πρόβλημα και το ξέρεις. Νομίζω κάτι έγινε το βράδυ και κάπως έτσι κατέληξα μαζί σου. -Αμέ,
Την προηγούμενη εβδομάδα σας άφησα χωρίς υγρά όνειρα, το ξέρω. Απολογούμαι. Ήθελα να μοιραστώ κάτι όμορφο. Βασικά δεν ήθελα, ο Άλεξ με ανάγκασε. Αλλά, καλά! Άφησα ένα κομμάτι μου και άμα κατάλαβες, κατάλαβες, αρχίδι που το διάβασες! Έχω πολλές ιστορίες να μοιραστώ. Μέχρι τώρα μοιράζομαι κυρίως πουτσοϊστορίες (εκτός από κάτι
Μέσα σε μια φυσούνα, και στο χέρι ταυτότητα και ένα εισιτήριο επιβίβασης. Εδώ ανήκω μάλλον. Το «πρέπει να συνεχίσεις τη ζωή σου» που μου έριξες τότε ήταν η αφορμή που είμαι εδώ, και θα το τιμήσω. Ευχαριστώ, αδελφέ. Μην το επαναλαμβάνεις όμως, γιατί πονάει. Αν και σου το έκανα βέβαιο
Κάποια πράγματα τελειώνουν, κάποια πράγματα αρχίζουν, κάποια πράγματα ευτυχώς δεν ξεκίνησαν και έκαναν χώρο για όσα χρειαζόσουν Και εν τέλη η ζωή, πάντα κάπως προχωράει Και τα πράγματα αλλάζουν και αλλάζεις και εσύ μαζί τους Δεν είναι εύκολο, πότε δεν είναι εύκολη η αλλαγή Μα το κάνεις ξανά και ξανά,
-Και σήμερα γιατί ήρθατε στα επείγοντα; -Άκου φίλε, εγώ είχα έρθει γιατί έπεσα από κάτι σκαλιά και χτύπησα τη μέση μου, οι μασώνοι εδώ μέσα με πήρανε και μου κάνανε ακτίνες, ακτίνες Χ δηλαδή, να σου πω, δεν πιστεύω να είσαι και εσύ της ΝΈΑΣ ΤΆΞΗΣ; -Όχι όχι, εγώ με
*Εδώ αφήνω ένα κομμάτι μου. Ένα κομμάτι από ένα κορίτσι που ήθελε να ανθίσει. Ένα κορίτσι που θα μάθει το σώμα, τη λαχτάρα, την ηδονή, τη ντροπή. - Ιούνιος, ζεστός θαλασσερός, απογευματινός δεκαπέντε εγώ παραπάνω αυτός. Στο πλήθος άγνωστος αυτός μοναδικός ματιές, αγγίγματα, για φιλήματα νοήματα να χορεύεις, να χορεύω, να
Joe's Books and Blues Emporium
Το πρωί αποφάσισα πως ίσως να έχει φτάσει ο καιρός να σταματήσω να ξυπνάω με πονοκέφαλο και ενοχές. Το μέλλον απέδειξε πως πολύ σύντομα ξέχασα αυτή την απόφαση. Το διαμέρισμα μπορεί να μην είχε μπαλκόνι αλλά είχε πολλά και μεγάλα παράθυρα, με ξύπνησε το νιαούρισμα της γάτας μου και το
Έχω τη τάση να θυμάμαι τους ανθρώπους και όχι τα τυπικά. Μπορεί να χάνω τα γενέθλια τους και που και που να μου διαφεύγει το χειρότερό τους φαγητό. Θυμάμαι πάντα όμως στιγμές, θυμάμαι το δέσιμο και τα έθιμα που φτιάξαμε μαζί. Είχα γυρίσει σπίτι καιρό. Ήξερα πως ήταν για λίγο
Θα ήθελα να κάνω ένα δημόσιο - ένα ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ιδανικά - γκάλοπ για το «πίριοντ σεξ». Και θα λάβετε όλοι μέρος. Θα είναι μια υποχρεωτική έρευνα του σμάγκλερς ντοτ τζι αρ. Θεωρώ πως μας διαβάζουν πολλά είδη χόμο σάπιενς. * Άντρες κομπλεξικοί * Άντρες φεμινιστές * Γυναίκες παρθένες * Γυναίκες διφύλλειες * Κουίρ * Κουίρ κομπλεξικές/οί * Ελπίζω
Χέλο μα μπέμπις! Αυτό το μέρος δεν θα είναι παραμύθι. Πολύ ερωτικό μου φάνηκε το προηγούμενο και δεν είναι του στυλ μου. Έχουμε τον Τζο και τον Άλεξ γι’ αυτά. Go read them, γαμούν! Γράφοντας αυτό το κομμάτι της πουτσοϊστορίας μου, βρίσκομαι σε ένα όμορφο καφέ με πολλά δέντρα γύρω
Χάνομαι στα μάτια σου Βουλιάζω στην αγκαλιά σου Πνίγομαι στα φιλιά σου Αδιαφορώ για το πριν και το μετά και βυθίζομαι σε εμάς Μέχρι να γίνεις η πνοή μου Μέχρι να μάθω να ανασαίνω απ' την αρχή Μέχρι το χάδι σου να γίνει η κόλλα που θα κολλήσει τις
Resident Drunkards
Παγώνω στο άκουσμα της μουσικής που γνωρίζει να επουλώνει τις πληγές μου. Παγώνω, γιατί στο πρόσωπό μου διαγράφεται ένας μετέωρος, καταραμένος ποιητής. Κάποιος που νοσταλγεί τον Μπουκόφσκι. Κάποιος που βυθίζεται στον Ντοστογιέφσκι. Κάποιος που χάνεται στο μυαλό του Μαγιακόφσκι. Κι εγώ, στον δρόμο, να κάνω προσπάθειες, μήπως μάθω τελικά τον
Joe's Books and Blues Emporium
Το νέο μου διαμέρισμα ήταν μικρό. 60 τετραγωνικά και είχε ένα ‘’εσωτερικό’’ μπαλκόνι, ότι στο καλό και αν σήμαινε αυτό. Είχε μία γιαγιαδίστικη εσάνς, για αυτό έφταιγαν οι ποικιλίες σεμέν που άφησε μέσα η κυρία που μου το νοίκιασε. Δεν τα έβγαλα, δεν τα μετακίνησα, δεν άλλαξα τίποτα. Ήμουν κουρασμένος.
Καυτά και Αυγουστιάτικα χαίρετε, καυλίνια μου! Δεν γουστάρω να γράφω γραντζουνοϊστορίες τον Αύγουστο. Τον θεωρώ τον πιο ερωτικό μήνα. Γι’ αυτό αποφάσισα να γράψω για το καλύτερο σεξ της μέχρι τώρα ζωής μου. Γιατί αν δεν είναι αυτή ρομαντική ιστορία, τότε ποια είναι; Αυτή η ιστορία θα γραφτεί σε μορφή
- Κάνε έναν κύκλο το κορμί σου κι ελευθερώσου απ’ το ναυάγιο. Η νύχτα με πανσέληνο αδημονεί το αύριο. Χαμένοι μοιάζουμε, χαμένοι μες στην άβυσσο· το πάθος μας ακαριαίο, σαν σύγκρουση στην άσφαλτο. Δυνάμωσαν τα τείχη και τώρα απορώ: ποιος είμαι και πού πάω, ποια θηρία ξεδιψώ; Κι όλο αναρωτιέμαι αν
- Δεν με φοβίζει να μη με αγαπήσεις. Με φοβίζει να αγαπήσεις το φως μου. Το φως μου το βλέπουν πολλοί. Είναι εύκολο να το ερωτευτείς. Λάμπει. Σε ζεσταίνει. Σε κάνει να πιστεύεις πως βρήκες κάτι σπάνιο. Κανείς όμως δεν ρωτάει ποιος μένει ξύπνιος για να το κρατά αναμμένο. Κι ύστερα
. [...] -Γιατι; -Γιατί αν ήμουν σε μια ταινία αυτό θα έκανα, οπότε το έκανα. [...] *Ινέ