Κάποια πράγματα τελειώνουν, κάποια πράγματα αρχίζουν, κάποια πράγματα ευτυχώς δεν ξεκίνησαν και έκαναν χώρο για όσα χρειαζόσουν Και εν τέλη η ζωή, πάντα κάπως προχωράει Και τα πράγματα αλλάζουν και αλλάζεις και εσύ μαζί τους Δεν είναι εύκολο, πότε δεν είναι εύκολη η αλλαγή Μα το κάνεις ξανά και ξανά, γιατί η στασιμότητα είναι μια καταδίκη που αρνείσαι να επιβάλεις στον εαυτό σου Και κάπως εν τέλη, καταλήγουν να είναι όλα για καλό, για το καλύτερο
-GK
Την προηγούμενη εβδομάδα σας άφησα χωρίς υγρά όνειρα, το ξέρω. Απολογούμαι. Ήθελα να μοιραστώ κάτι όμορφο. Βασικά δεν ήθελα, ο Άλεξ με ανάγκασε. Αλλά, καλά! Άφησα ένα κομμάτι μου και άμα κατάλαβες, κατάλαβες, αρχίδι που το διάβασες! Έχω πολλές ιστορίες να μοιραστώ. Μέχρι τώρα μοιράζομαι κυρίως πουτσοϊστορίες (εκτός από κάτι
Μέσα σε μια φυσούνα, και στο χέρι ταυτότητα και ένα εισιτήριο επιβίβασης. Εδώ ανήκω μάλλον. Το «πρέπει να συνεχίσεις τη ζωή σου» που μου έριξες τότε ήταν η αφορμή που είμαι εδώ, και θα το τιμήσω. Ευχαριστώ, αδελφέ. Μην το επαναλαμβάνεις όμως, γιατί πονάει. Αν και σου το έκανα βέβαιο
-Και σήμερα γιατί ήρθατε στα επείγοντα; -Άκου φίλε, εγώ είχα έρθει γιατί έπεσα από κάτι σκαλιά και χτύπησα τη μέση μου, οι μασώνοι εδώ μέσα με πήρανε και μου κάνανε ακτίνες, ακτίνες Χ δηλαδή, να σου πω, δεν πιστεύω να είσαι και εσύ της ΝΈΑΣ ΤΆΞΗΣ; -Όχι όχι, εγώ με
*Εδώ αφήνω ένα κομμάτι μου. Ένα κομμάτι από ένα κορίτσι που ήθελε να ανθίσει. Ένα κορίτσι που θα μάθει το σώμα, τη λαχτάρα, την ηδονή, τη ντροπή. - Ιούνιος, ζεστός θαλασσερός, απογευματινός δεκαπέντε εγώ παραπάνω αυτός. Στο πλήθος άγνωστος αυτός μοναδικός ματιές, αγγίγματα, για φιλήματα νοήματα να χορεύεις, να χορεύω, να
