Έλα όταν θα έχω σκοτάδι

-

Δεν με φοβίζει
να μη με αγαπήσεις.
Με φοβίζει
να αγαπήσεις το φως μου.

Το φως μου το βλέπουν πολλοί.

Είναι εύκολο να το ερωτευτείς.

Λάμπει.

Σε ζεσταίνει.

Σε κάνει να πιστεύεις
πως βρήκες κάτι σπάνιο.

Κανείς όμως
δεν ρωτάει
ποιος μένει ξύπνιος
για να το κρατά αναμμένο.

Κι ύστερα αρχίζει το ίδιο έργο.
Εσύ συνηθίζεις τη λάμψη.
Εγώ αρχίζω να την απολογούμαι.

Τη χαμηλώνω λίγο
για να ξεκουραστείς.

Λίγο ακόμη
για να μη σε κουράζει.

Κι άλλο λίγο
για να χωρέσω
στην ησυχία σου.

Μέχρι που μια μέρα
δεν θα θυμάμαι
αν έσβησε μόνη της
ή αν την έσβησα εγώ
για να μείνεις.

Το έχω ξαναδεί αυτό το έργο.

Φεύγεις
όχι όταν σβήνω.

Φεύγεις
όταν πια δεν φωτίζω
όπως την πρώτη μέρα.

Κι εγώ μένω πίσω
να ψάχνω
αν αγάπησες ποτέ εμένα.

Κι αν είναι να με αγαπήσεις,
μην ερωτευτείς το φως.

-Άρης