Νομίζω στα χρόνια που γράφω δεν έχω μιλήσει για εμένα, μερικά βράδια πριν περάσω πάλι το κατώφλι εκείνης της πανέμορφης μονοκατοικίας ενός πανέμορφου γραφικού χωριού που έχω τη τιμή και τη τύχη να αποκαλώ σπίτι μου μου είπε για άλλη μία φορά ο πατέρας μου, ''Πάντα βρίσκεις τον
Δεν ξέρω να γράφω και νιώθω πως αυτό φαίνεται. Έχω γράψει όμως, έχω γράψει κείμενα ενώ είμαι κενός, έχω γράψει μουσική όταν είμαι κουρασμένος και στίχους ενώ είμαι παράφορα ερωτευμένος. Πέρασα μία περίοδο στην οποία απέφυγα την σύνδεση και τον έρωτα όσο μπορούσα. Τον έρωτα στην πιο γλυκιά μορφή του,
Joe's Books and Blues Emporium
Όσο γράφω αυτό το λοβ-καμινγκ του ειτζ στόρυ του Τζο, της Μαρίνας και του κύκλου τους με πίανω να βάζω όλο και περισσότερη μουσική σε κάθε κεφάλαιο και να εμπνέομαι πολύ από αυτό, οπότε, ορίστε μία πλέιλιστ με όσα τραγούδια αναφέρω σε κάθε κεφάλαιο ως τώρα η οποία προφανώς
Joe's Books and Blues Emporium
Ήθελα να χαθώ, άλλη μία φορά που μπλέχτηκα κάπου που δεν έπρεπε να μπλεχτώ, ξεστόμισα λόγια που δεν έπρεπε αν ειπωθούν και χάλασα κάτι όμορφο. Φυσικά πάντα μιλάω για τη μάζωξη παρά για οτιδήποτε άλλο. Είχαν περάσει 5 ή 6 ημέρες από το μεσημέρι στη Στραβοκάνα και δεν είχα ανταλλάξει
Joe's Books and Blues Emporium
Η σειρά μου δεν θα ερχόταν για αρκετή ώρα, ο καφές μου είχε όντως κρυώσει και έπινα τη τελευταία γουλιά στην αναμονή όταν ένιωσα ένα χέρι στον ώμο μου. -Δεν μου φαίνεσαι τόσο χάλια για επείγοντα εσύ. -Θωμά! Ευτυχώς ρε φίλε! ο Θωμάς ήταν παλιός φίλος μπασίστας που κάποτε ξημεροβραδιαζόμασταν
Joe's Books and Blues Emporium
Δεν ήξερα που βρισκόμουν,δηλαδή γεωγραφικά, ηξερα,πίσω εκεί που ξεκίνησαν όλα, πισω στο μέρος όπου δημιουργήθηκε εκείνο το όνειρο. Δεν ήξερα που βρισκόμουν στη ζωή μου. Νομίζω η πρώτη στιγμή που κατάλαβα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά ήταν όταν άφησα το διαμέρισμα στην αδερφή μου και έφυγα, χωρίς τα