Η προσμονή, . η επιθυμία που εντείνεται
. και τα όριά της ζητούν
. να μετουσιωθούν
. στο πέπλο εκείνο που θα
. διεισδύσει
. στους πόρους που τολμούν
. να μένουν απόρθητοι,
. στ’οργή μου.
. Η ερμηνεία που διαφεύγει
. κάθε γνωστικού πεδίου
. ο δίαυλος του πόθου,
. της τριβής που οδηγεί
. στη μηδενιστική μονάδα,
. ώσπου να ξαναγεννηθεί
. στη μείξη των αστέρων,
. νεκρών ή ζωντανών,
. ό,τι από τα δύο προφτάσει,
. μέχρι να ρεύσουμε ξανά
. στη γαστέρα των αιθέρων.
-Doc Everryday
Την προηγούμενη εβδομάδα σας άφησα χωρίς υγρά όνειρα, το ξέρω. Απολογούμαι. Ήθελα να μοιραστώ κάτι όμορφο. Βασικά δεν ήθελα, ο Άλεξ με ανάγκασε. Αλλά, καλά! Άφησα ένα κομμάτι μου και άμα κατάλαβες, κατάλαβες, αρχίδι που το διάβασες! Έχω πολλές ιστορίες να μοιραστώ. Μέχρι τώρα μοιράζομαι κυρίως πουτσοϊστορίες (εκτός από κάτι
Μέσα σε μια φυσούνα, και στο χέρι ταυτότητα και ένα εισιτήριο επιβίβασης. Εδώ ανήκω μάλλον. Το «πρέπει να συνεχίσεις τη ζωή σου» που μου έριξες τότε ήταν η αφορμή που είμαι εδώ, και θα το τιμήσω. Ευχαριστώ, αδελφέ. Μην το επαναλαμβάνεις όμως, γιατί πονάει. Αν και σου το έκανα βέβαιο
Κάποια πράγματα τελειώνουν, κάποια πράγματα αρχίζουν, κάποια πράγματα ευτυχώς δεν ξεκίνησαν και έκαναν χώρο για όσα χρειαζόσουν Και εν τέλη η ζωή, πάντα κάπως προχωράει Και τα πράγματα αλλάζουν και αλλάζεις και εσύ μαζί τους Δεν είναι εύκολο, πότε δεν είναι εύκολη η αλλαγή Μα το κάνεις ξανά και ξανά,
-Και σήμερα γιατί ήρθατε στα επείγοντα; -Άκου φίλε, εγώ είχα έρθει γιατί έπεσα από κάτι σκαλιά και χτύπησα τη μέση μου, οι μασώνοι εδώ μέσα με πήρανε και μου κάνανε ακτίνες, ακτίνες Χ δηλαδή, να σου πω, δεν πιστεύω να είσαι και εσύ της ΝΈΑΣ ΤΆΞΗΣ; -Όχι όχι, εγώ με
