Ρε μαλάκες, είμαι αλκοολικιά; Δεν είμαι σίγουρη, το γκούγκλαρα. Εδώ το είμαιέναακόμαάκυροιατρικόsite.gr λέει ότι το ανώτερο όριο για την γυναίκα είναι 7 την εβδομάδα ή 3 την ημέρα. Ποια 7 ρε μάνες μου! Εφτά ήπια το Σάββατο απόγευμα. Επίσης, στους καπνιστές ισχύουν τα ίδια όρια; Να σας εξηγήσω τι
Γενικά η σκέψη μου πριν πάω στρατό, και η κρυφή μου επιθυμία, ήταν πως θα έβρισκα κενό χρόνο, κενό από υποχρεώσεις, από σκέψεις, από θέλω. 28 μετράει πλέον το κοντέρ και ακούω ακόμα The Smiths και Arctic Monkeys σιγοτραγουδώντας "perhaps fuck off might be too kind.." μιλώντας ίσως
Αχ.. φίλες και φίλοι, γυναίκα γίνεσαι, όταν και εφόσον ζήσεις έναν καλοκαιρινό καγκούρικο έρωτα. Αυτός: αληταράς, με στρατιωτικό παντελόνι, μπράτσα διατήρησης – όχι αυτά του γυμναστηρίου, αυτά που έχουν αγγίξει μηχανή αυτοκινήτου - και μια ουλή από σφαίρα στον ώμο. Χοντρά δάκτυλα με μια μόνιμη βρωμίλα που δεν σε ενοχλεί. Μύριζε οικοδομή
Νομίζω στα χρόνια που γράφω δεν έχω μιλήσει για εμένα, μερικά βράδια πριν περάσω πάλι το κατώφλι εκείνης της πανέμορφης μονοκατοικίας ενός πανέμορφου γραφικού χωριού που έχω τη τιμή και τη τύχη να αποκαλώ σπίτι μου μου είπε για άλλη μία φορά ο πατέρας μου, ''Πάντα βρίσκεις τον
Δεν ξέρω να γράφω και νιώθω πως αυτό φαίνεται. Έχω γράψει όμως, έχω γράψει κείμενα ενώ είμαι κενός, έχω γράψει μουσική όταν είμαι κουρασμένος και στίχους ενώ είμαι παράφορα ερωτευμένος. Πέρασα μία περίοδο στην οποία απέφυγα την σύνδεση και τον έρωτα όσο μπορούσα. Τον έρωτα στην πιο γλυκιά μορφή του,
Σήμερα θα σας μιλήσω για τον μικροφαλλία (google it). Είχα γενέθλια, Ιούνης, εξώπλατο, Θεσσαλονίκη, ταβερνάκι, παρεάκι, ουζάκι. Το ύπουλο ουζάκι που όλοι αγαπάμε. Ήταν ο σερβιτόρος μας. Ψηλός, εμφανίσιμος, μελαχρινός με μεγάλα χέρια και περίεργο όνομα, εύκολο να τον φλερτάρεις, ιδίως όταν ο εγκέφαλός σου έχει γίνει Βαρβαγιάννη. Μην τα
Ήταν ένα ηλιόλουστο πρωινό, με αυγά και αβοκάντα. Η Άση (*Μπίλιου, πρωινάδικα, γιου νοου;), είπε πως σήμερα τα συναισθηματικά μας θα ήταν ευνοϊκά. Έλεγα να κάτσω ευνοϊκά κι εγώ να διαβάσω. Έλεγα να φτιάξω πατάτα με μπρόκολο για μεσημεριανό. Είχα πρόγραμμα. Και κάπου ανάμεσα: στο 4ο επεισόδιο του Workin’ moms
Joe's Books and Blues Emporium
Όσο γράφω αυτό το λοβ-καμινγκ του ειτζ στόρυ του Τζο, της Μαρίνας και του κύκλου τους με πίανω να βάζω όλο και περισσότερη μουσική σε κάθε κεφάλαιο και να εμπνέομαι πολύ από αυτό, οπότε, ορίστε μία πλέιλιστ με όσα τραγούδια αναφέρω σε κάθε κεφάλαιο ως τώρα η οποία προφανώς
Joe's Books and Blues Emporium
Ήθελα να χαθώ, άλλη μία φορά που μπλέχτηκα κάπου που δεν έπρεπε να μπλεχτώ, ξεστόμισα λόγια που δεν έπρεπε αν ειπωθούν και χάλασα κάτι όμορφο. Φυσικά πάντα μιλάω για τη μάζωξη παρά για οτιδήποτε άλλο. Είχαν περάσει 5 ή 6 ημέρες από το μεσημέρι στη Στραβοκάνα και δεν είχα ανταλλάξει
Joe's Books and Blues Emporium
Η σειρά μου δεν θα ερχόταν για αρκετή ώρα, ο καφές μου είχε όντως κρυώσει και έπινα τη τελευταία γουλιά στην αναμονή όταν ένιωσα ένα χέρι στον ώμο μου. -Δεν μου φαίνεσαι τόσο χάλια για επείγοντα εσύ. -Θωμά! Ευτυχώς ρε φίλε! ο Θωμάς ήταν παλιός φίλος μπασίστας που κάποτε ξημεροβραδιαζόμασταν
Σε όλους τους ψυχοπαθείς μου έρωτες, σε όσες πέρασαν και έκαναν άλλη μία πληγή, σε εσένα που γέλασες έκλαψες ερωτεύτηκες και τώρα πονάς (ή και όχι) αυτή η playlist είναι το τσιγάρο σου.
gratzouno-istories
Σήμερα θέλω να γράψω για εκείνες τις μικρές μικρές συνεχείς γραντζουνιές που δέχεται η καρδιά μου. Μια φορά διάβασα ένα άρθρο για έναν τύπο που χτυπούσε έναν άλλο τύπο με το κουτάλι για αμέτρητες ώρες, μέρες, μέχρι που ο δεύτερος τύπος πέθανε. Θυμάμαι να αναρωτιέμαι: Τι λέει ρε μαλάκα; Τώρα,