Αλκοολισμός: κάνει καλό στην λίμπιντο - δες αυτό το έγκυρο ιατρικό άθρο (ναι, χωρίς το 1ο ρ)

Ρε μαλάκες, είμαι αλκοολικιά; Δεν είμαι σίγουρη, το γκούγκλαρα. Εδώ το είμαιέναακόμαάκυροιατρικόsite.gr λέει ότι το ανώτερο όριο για την γυναίκα είναι 7 την εβδομάδα ή 3 την ημέρα. Ποια 7 ρε μάνες μου! Εφτά ήπια το Σάββατο απόγευμα. Επίσης, στους καπνιστές ισχύουν τα ίδια όρια; Να σας εξηγήσω τι γίνεται: το αλκόολ τα κάνει όλα πιο νόστιμα.

Δηλαδή, σήμερα το απόγευμα λέω θα φτιάξω μια σπιτική λεμοναδίτσα. Από αυτές της μάνας σου, που η συνταγή γράφει να βράσουν τα λεμόνια του γείτονα καλά καλά στην ζάχαρη. Έκοψα και φρέσκο δυόσμο απ’ την γλάστρα στο μπαλκόνι. Τον έπλυνα, τον πάτησα και ένα δυό παλαμάκια (αμα δεν το ξέρετε αυτό το κόλπο, μάθετε το: για την μέγιστη μυρωδιά, τον δυόσμο τον δέρνουμε, φίλοι).

Κάθομαι υγιεινή-υγιεινή-υγιέστατη και με βλέπει το τζιν.

Αυτός ο Ενρίκος (aka Hendrick’s), πολύ φίλος μου. Ξεπροβάλλει εκεί στο ράφι μπροστά απ’ το βιβλίο της κλινικής ψυχιατρικής (τυχαίο κι’ αυτό;) και με φλερτάρει.

Και φαντάζομαι το μπουκάλι με το τζιν, με καουμπόικο καπέλο, μαλλί μακρύ χρυσαφί και δόντια colgate. Ξεκάθαρη ισπανο-ιταλική προφορά (γιατί απλά δεν μπορώ να αποφασίσω).

-Ψτ, μωρό, τε κιέρο. Tutto acade per una ragione. Χερμόσα. Τσίκα. Τρίνκ μι, αϊ αμ τέιστι, λαϊκ γιου!

Άσε, έχει να με πάρει και ο άλλος τηλέφωνο μέρες τώρα.

Με αργές σταθερές κινήσεις, η λεμοναδίτσα γίνεται ένα ωραιότατο κοκτεϊλάκι. Και τότε είναι που στρίβω ένα τσιγάρο και σας ρωτάω: Ρε μαλάκες, είμαι αλκοολικιά;