Your average very late 20s sex expert
Disclaimer: Η ιστορία που ακολουθεί είναι ελαφρώς πιο ερωτική από τις προηγούμενες. Ο φίλος μου ο Μήτσος (δεν τον λένε Μήτσο, αλλά άμα δει το όνομά του εδώ θα με βρείτε δηλητηριασμένη – τέτοιος είναι), μετατρέπεται σε FBI agent, όταν το απαιτούν οι καταστάσεις. Γκέυ, υπέροχος, που γαμιέται αποκλειστικά με παντρεμένους
Εσένα έχει προσπαθήσει ποτέ να σε αγοράσει ένας ξανθός μεθυσμένος σχεδόν μεσήλικας με ένα 50άρικο; Εάν όχι, στείλε μήνυμα στο 00306948619962, για νέες ευκαιρίες. *αυτός είναι ο παλιός μου αριθμός. Εύχομαι σήμερα να ανήκει σε μία φασιστική καταπιεσμένη μικροσκοπική πούτσα. Και εσύ που θα στείλεις μήνυμα, να κάνεις την πούτσα
Resident Drunkards
Η προσμονή, . η επιθυμία που εντείνεται . και τα όριά της ζητούν . να μετουσιωθούν . στο πέπλο εκείνο που θα . διεισδύσει . στους πόρους που τολμούν . να μένουν απόρθητοι, . στ’οργή μου. . Η ερμηνεία που διαφεύγει . κάθε γνωστικού πεδίου . ο δίαυλος του πόθου, . της τριβής που οδηγεί . στη μηδενιστική μονάδα, . ώσπου να ξαναγεννηθεί
Resident Drunkards
Γιατί δεν φεύγω, ρε φίλε; Τι με αλυσοδένει εδώ και με έχει καταραστεί το σύμπαν να μη φύγω ποτέ; Κάθε λεπτό με βασανίζει η ίδια σκέψη: πώς θα ήταν αν έκανα αυτό ακριβώς που κάνω τώρα, αλλά σε άλλη χώρα. Κάπου που να έχω ελπίδες για μια άνετη ζωή. Όχι
Resident Drunkards
-Ένα ποίημα απο τον Doc Everryday.- Βαδίζουσες ψυχές, . με πέλματα αντιστρόφως ανάλογα . της καθαρότητάς τους, . κεκτημένα πρεσβεύοντα από τα άνθη στο διάβα τους, . γύρη θρέφουσα τους καρπούς . του αύριο. . Η παράβαση έγκειται . στην πορεία μιας φύσης, . κομπάζει αυτοφυής αν και . περιελίσσεται πάνω στην έμπνευση . την ίδια η οποία προϋπήρξε της
Resident Drunkards
12 Μαρτίου 2024 Είχα φτάσει στο Ελευθέριος Βενιζέλος από Βρυξέλλες, έντεκα, βράδυ. Ήσουν εκεί. Με περίμενες με ένα τριαντάφυλλο. Πήγαμε στο καινούριο μου σπίτι. Δεν μας ένοιαξε που δεν είχαμε σεντόνια. Δεν μες ένοιαξε που το καινούριο σπίτι ήταν γεμάτο σκόνη. Το μόνο που θέλαμε ήταν τα σώματά μας να
Resident Drunkards
Ας το ονομάσουμε «αιώνιο ντέρμπι», όμως εδώ μάλλον δεν χωράει η αναρχία. Δεν θα μιλήσω για εξυπνάδα αλλά για λογική, ούτε για αισθήματα αλλά για πόλεμο και έναν Δούρειο Ίππο που καταρρίπτει κάθε ιδέα άριστα σχεδιασμένης στρατηγικής. Άοπλη στην αιώνια μάχη καρδιάς-μυαλού και παραδομένη στην αυτοκαταστροφή, όσο κατατάσσομαι υπέρ
gratzouno-istories
Πολλά για την επιστροφή μου στο πληκτρολόγιο δεν θα πω. Μόνο ένα χελλο μαδερφάκερς, δις μπιτς μισσντ γιου😎, που λένε και στο Σιδηροχώρι. Ήταν το νέο μου Lenovo; Ήταν ο Τζο; Ήταν ο φανταχτερός χωρισμός; Κάτι πολύ ύπουλο, πέντε χρόνια αργότερα, με ένα φρέντο σκέτο και ένα στριφτό στο παγκάκι
Ρε μαλάκες, είμαι αλκοολικιά; Δεν είμαι σίγουρη, το γκούγκλαρα. Εδώ το είμαιέναακόμαάκυροιατρικόsite.gr λέει ότι το ανώτερο όριο για την γυναίκα είναι 7 την εβδομάδα ή 3 την ημέρα. Ποια 7 ρε μάνες μου! Εφτά ήπια το Σάββατο απόγευμα. Επίσης, στους καπνιστές ισχύουν τα ίδια όρια; Να σας εξηγήσω τι
Αχ.. φίλες και φίλοι, γυναίκα γίνεσαι, όταν και εφόσον ζήσεις έναν καλοκαιρινό καγκούρικο έρωτα. Αυτός: αληταράς, με στρατιωτικό παντελόνι, μπράτσα διατήρησης – όχι αυτά του γυμναστηρίου, αυτά που έχουν αγγίξει μηχανή αυτοκινήτου - και μια ουλή από σφαίρα στον ώμο. Χοντρά δάκτυλα με μια μόνιμη βρωμίλα που δεν σε ενοχλεί. Μύριζε οικοδομή
Σήμερα θα σας μιλήσω για τον μικροφαλλία (google it). Είχα γενέθλια, Ιούνης, εξώπλατο, Θεσσαλονίκη, ταβερνάκι, παρεάκι, ουζάκι. Το ύπουλο ουζάκι που όλοι αγαπάμε. Ήταν ο σερβιτόρος μας. Ψηλός, εμφανίσιμος, μελαχρινός με μεγάλα χέρια και περίεργο όνομα, εύκολο να τον φλερτάρεις, ιδίως όταν ο εγκέφαλός σου έχει γίνει Βαρβαγιάννη. Μην τα
Ήταν ένα ηλιόλουστο πρωινό, με αυγά και αβοκάντα. Η Άση (*Μπίλιου, πρωινάδικα, γιου νοου;), είπε πως σήμερα τα συναισθηματικά μας θα ήταν ευνοϊκά. Έλεγα να κάτσω ευνοϊκά κι εγώ να διαβάσω. Έλεγα να φτιάξω πατάτα με μπρόκολο για μεσημεριανό. Είχα πρόγραμμα. Και κάπου ανάμεσα: στο 4ο επεισόδιο του Workin’ moms