Resident Drunkards
Ποτέ δεν ήμουν καλή στα μαθηματικά. Και, κυρίως, ποτέ δεν κατάφερα να ξεπεράσω τη βάση στην τριγωνομετρία. Και μάλλον αυτό θα με τιμωρεί για το υπόλοιπο της ζωής μου. Θα βρίσκω τρίγωνα παντού. Κάποτε μου άρεσε ένας με ένα τρίγωνο τατουάζ στο πόδι. Έψαχνα για χρόνια τι στο καλό να
Resident Drunkards
. -Θα πάμε για ένα καφέ αυτή την εβδομάδα; -Αμέ! Μου έλειψες. Πάμε Τετάρτη απόγευμα; Ή Παρασκευή πρωί; Α, δουλεύεις το πρωί! -Τετάρτη δε βολεύει, θα πάμε για φαγητό με τη δουλειά. Σαββατοκύριακο; -Μπα, δύσκολο, δουλεύω απογεύματα. -Το πρωί τότε. -Κυριακή βαφτίζεται το μωρό της ξαδέρφης μου. Κατευθείαν από εκεί δουλειά
Resident Drunkards
Η συνισταμένη της ύπαρξης. . εκπορευόμενη από την υπομονή . της προπαρασκευής, . με το διάνυσμά της ένα άσμα . εξυμνόν της στιγμής . που δράττεται. . Το κοινό . βιώνει την εκτέλεση σε πλήρη .άγνοια . της ενορχήστρωσης, . της εξαντλητικής ηχοθεσίας . στην οποία υποβάλλονται . οι συντελεστές. . Η απόδοση, το μοναδικό κριτήριο . όσων στην τέχνη μένουν . ανέραστοι, πάνω
Resident Drunkards
. -Νιώθω ότι σπαταλάω τα εγκεφαλικά μου κύτταρα για ανούσια πράγματα. -Έτσι είναι η ενήλικη ζωή, τι να κάνουμε. -Ε, δεν μαρέσει, κουράστηκα. *Ινέ
Resident Drunkards
Μεγαλώνουμε σε ένα καλούπι: «Τελειώνεις το σχολείο, βρίσκεις ένα καλό παιδί, παντρεύεσαι, κάνεις παιδιά και έζησαν αυτοί καλά». Αυτοί. Καλά. Γιατί εμένα δεν με ρώτησε κανείς. Μετά, το καλό παιδί γίνεται «το άλλο σου μισό». Βραζιλιάνικες και μεξικάνικες τηλενουβέλες. Κι αν εγώ γεννήθηκα ολόκληρη; Κι αν δεν μου λείπει το
Resident Drunkards
Η προσμονή, . η επιθυμία που εντείνεται . και τα όριά της ζητούν . να μετουσιωθούν . στο πέπλο εκείνο που θα . διεισδύσει . στους πόρους που τολμούν . να μένουν απόρθητοι, . στ’οργή μου. . Η ερμηνεία που διαφεύγει . κάθε γνωστικού πεδίου . ο δίαυλος του πόθου, . της τριβής που οδηγεί . στη μηδενιστική μονάδα, . ώσπου να ξαναγεννηθεί
Resident Drunkards
Γιατί δεν φεύγω, ρε φίλε; Τι με αλυσοδένει εδώ και με έχει καταραστεί το σύμπαν να μη φύγω ποτέ; Κάθε λεπτό με βασανίζει η ίδια σκέψη: πώς θα ήταν αν έκανα αυτό ακριβώς που κάνω τώρα, αλλά σε άλλη χώρα. Κάπου που να έχω ελπίδες για μια άνετη ζωή. Όχι
Resident Drunkards
-Ένα ποίημα απο τον Doc Everryday.- Βαδίζουσες ψυχές, . με πέλματα αντιστρόφως ανάλογα . της καθαρότητάς τους, . κεκτημένα πρεσβεύοντα από τα άνθη στο διάβα τους, . γύρη θρέφουσα τους καρπούς . του αύριο. . Η παράβαση έγκειται . στην πορεία μιας φύσης, . κομπάζει αυτοφυής αν και . περιελίσσεται πάνω στην έμπνευση . την ίδια η οποία προϋπήρξε της
Resident Drunkards
12 Μαρτίου 2024 Είχα φτάσει στο Ελευθέριος Βενιζέλος από Βρυξέλλες, έντεκα, βράδυ. Ήσουν εκεί. Με περίμενες με ένα τριαντάφυλλο. Πήγαμε στο καινούριο μου σπίτι. Δεν μας ένοιαξε που δεν είχαμε σεντόνια. Δεν μες ένοιαξε που το καινούριο σπίτι ήταν γεμάτο σκόνη. Το μόνο που θέλαμε ήταν τα σώματά μας να
Resident Drunkards
Ας το ονομάσουμε «αιώνιο ντέρμπι», όμως εδώ μάλλον δεν χωράει η αναρχία. Δεν θα μιλήσω για εξυπνάδα αλλά για λογική, ούτε για αισθήματα αλλά για πόλεμο και έναν Δούρειο Ίππο που καταρρίπτει κάθε ιδέα άριστα σχεδιασμένης στρατηγικής. Άοπλη στην αιώνια μάχη καρδιάς-μυαλού και παραδομένη στην αυτοκαταστροφή, όσο κατατάσσομαι υπέρ
Άκου το αγαπημένο μου
Άλλη μια ζωντανή νύχτα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Άλλη μία νύχτα γεμάτη φως, γεμάτη κόσμο, γεμάτη ψυχές που ψάχνουν να βρουν νόημα, ενθουσιασμό ή έρωτα. Μία ακόμα νύχτα γεμάτη με ανθρώπους που φοβούνται να κάνουν το πρώτο βήμα. Περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή, ονειροπολώντας συναισθήματα και συζητήσεις όπως θα θέλανε να
Σε όλους τους ψυχοπαθείς μου έρωτες, σε όσες πέρασαν και έκαναν άλλη μία πληγή, σε εσένα που γέλασες έκλαψες ερωτεύτηκες και τώρα πονάς (ή και όχι) αυτή η playlist είναι το τσιγάρο σου.