- Πώς ονειρεύεσαι το εγώ πως περπατώ σε λήθη και πηγάδια ψάχνω μονάχα για να βρω την ξεχασμένη νιότη μου μέσα σε υπόλευκα συρτάρια ίσως να είναι υπαρκτό ένα μεγάλο κομμάτι γης που να λέει πως αυτό που επιθυμείς σε περιμένει ακόμα ζωντανό… -Κάθυ
Όταν ήμουν μικρός πήγαινα στον οδοντίατρό μου, τον κύριο Μάκη. Κανένα παιδί στη τάξη μου δεν ήθελε να πηγαίνει στον οδοντίατρο αλλά κανένα παιδί δεν πήγαινε στον ίδιο οδοντίατρο με εμένα. Ήταν παχουλός, είχε ένα πεντακάθαρο γραφείο με ξύλινες λεπτομέρειες παντού στο δωμάτιο και πάντα χαμογελούσε. Ήθελα να γίνω σαν
Άκου το αγαπημένο μου
Όλα ξεκινούν με μία ιδέα, αγνή για αρχή αλλά επικίνδυνη. Και με ένα βλέμμα. Πολύ πιο επικίνδυνο. Ένα βλέμμα που με τραβάει κάθε μέρα όλο και πιο πολύ, σιγά σιγά, λες και χτίζω την δική μου ιστορία της Ψυχής και του Έρωτα. Σαγηνευτικά και αργά. Και μοιάζει πανέμορφο, μοιάζει ασφαλές,
Όταν ήμουν είκοσι ένα χρονών, αποφάσισα πως ήταν η κατάλληλη στιγμή στη ζωή μου για να ενταχθώ κι εγώ στον κόσμο των εφαρμογών γνωριμιών. Το τίντερ το έφτιαξα με τη συγκάτοικο, ένα μαστουρωμένο βράδυ, καθώς βλέπαμε Αννίτα Κοίτα. Στην αρχή ανέβασα τέσσερις φωτογραφίες: * Μία κοντινή που χαμογελούσα * Μία μακρινή με
Ναυτιλλόμενος δίχως οδηγίες, κατέχοντας τα μέσα εκείνα τα οποία χαράσσουν, μα δε διαγράφουν την πορεία. Ο νόστος προσφέρει την εμπειρία, πρωθύστερη σε έναν διάπλου αναγκαίο, μα όχι πάντοτε ικανό. Τεκμαρτό από τη συνωνυμία των απάγκιων που συναντώνται. Στη θάλασσα, η διαστολή του χωροχρόνου είναι υπολογίσιμη, καθώς στον εναγκαλισμό μας οι
Resident Drunkards
Ποτέ δεν ήμουν καλή στα μαθηματικά. Και, κυρίως, ποτέ δεν κατάφερα να ξεπεράσω τη βάση στην τριγωνομετρία. Και μάλλον αυτό θα με τιμωρεί για το υπόλοιπο της ζωής μου. Θα βρίσκω τρίγωνα παντού. Κάποτε μου άρεσε ένας με ένα τρίγωνο τατουάζ στο πόδι. Έψαχνα για χρόνια τι στο καλό να
Resident Drunkards
. -Θα πάμε για ένα καφέ αυτή την εβδομάδα; -Αμέ! Μου έλειψες. Πάμε Τετάρτη απόγευμα; Ή Παρασκευή πρωί; Α, δουλεύεις το πρωί! -Τετάρτη δε βολεύει, θα πάμε για φαγητό με τη δουλειά. Σαββατοκύριακο; -Μπα, δύσκολο, δουλεύω απογεύματα. -Το πρωί τότε. -Κυριακή βαφτίζεται το μωρό της ξαδέρφης μου. Κατευθείαν από εκεί δουλειά
Κάθε νέα αρχή έχω την άκριτη ανάγκη να αφήσω πίσω μου τα πάντα, να ξεχάσω ονόματα, εμπειρίες, εκείνες τις τελευταίες διακοπές με το παλιό ψυγειάκι και το Άουρις μου. Ξύπνησα για άλλη μία φορά ακόμα ζαλισμένος από όσα ήπια εχθές, το δωμάτιο δεν είναι γνώριμο και εγώ εδώ και καιρό
Καλησπέρα και καλή βραδιά. *ρουφηχτός ήχος από ζεστό καφέ* Βρισκόμαστε σε μια χειμωνιάτικη περίοδο με αναπαυτικά μάλλινα χρωματιστά πουλόβερ και καλοσχηματισμένα μπουκλίνια. Καρκινάκι in her prime! Γενικότερα δηλώνω ροκού, έως μεταλού, με λίγη Βίσση για διαλογισμό. Αυτή την ιστορία όμως την έγραψε ο φίλος μου ο Σινάτρα. Θυμάστε το εναλλακτικό
-Μάγκες μόλις είδα τη γυναίκα της ζωής μου! -Ναι ρε μαλακα Τζο, ντάξει, είναι η 6η ''γυναίκα της ζωής σου'' αυτή την εβδομάδα και είναι ακόμα Τετάρτη. Δεν είναι ότι ερωτεύομαι εύκολα, βασικά, ποιόν κοροιδεύω, ερωτεύομαι πανεύκολα. Έτσι είναι φίλοι, μεγαλώνεις με Δεληβοριά, με Παυλίδη, με
Δεν επεδίωξα να με πλανηθείς. Αν το επέτρεψα, ήταν διότι για μια στιγμή ανέπαυσα κι εγώ τον εαυτό μου στη μυρωδιά σου. Είδες σε μένα κάτι περισσότερο απ' ό,τι γνωρίζω πως είμαι· και δεν ήμουν αρκετά τολμηρός να σε διακόψω. Είναι επικίνδυνη η αναγνώριση. Γνώρισε και αυτός το
. -Κορίτσι μου μην κλαις, θα περάσει ο,τι και αν είναι. -Δεν θέλω να περάσει, θέλω να κλάψω. *Ινέ