Resident Drunkards
Κολάζ 8
. -Πώς σε λένε; -Αμαρυλλίς. -Πώς γράφεται; -Γράψ’ το όπως θες και θα στο διορθώσω την επόμενη φορά. *Ινέ
Joe
Resident Drunkards
Το μέρος που δεν κατοικώ
Σε κοιτάζω και υπάρχει αυτή η παράξενη αίσθηση πως κάτι έχει ήδη συμβεί. Σαν να άργησα σε ένα σπίτι που κάποιος είχε χτίσει για μένα. Έχεις τη σιωπή που αναζητώ. Το χέρι που μένει. Τον ήλιο για τη δική μου καταιγίδα. Κι όμως, κάτι μέσα μου στέκεται ακόμη στο κατώφλι.
Joe's Books and Blues Emporium
Αναξιαγάπητος
-...και;! Τη βρήκες; -Ναι ναι, ηταν στο απέναντι μπαρ χαμουρευόταν με εναν ψηλέα. -Τι λες τώρα ρε μαλάκα Τζο, πρέπει να σε γάμησε.. -Όχι ρε εντάξει τα έχω συνηθίσει αυτά. Μπορεί να φταίω και εγώ, είμαι πολύ διαχυτικός, πολύ έντονος, πολύς ρε παιδί μου. -Ναι και φταις και για τη
Resident Drunkards
Σε κάποια άλλη ζωή
Κι έρχεται εκείνη η στιγμή που το «όλα γίνονται για κάποιο λόγο» φέρνει επιτέλους απαντήσεις στα «γιατί» που προηγήθηκαν. Όντως, όταν συνειδητοποιείς ότι αυτό που σου δόθηκε σήμερα υπάρχει επειδή κάποτε έγινε —ή δεν έγινε— κάτι που ήθελες ή δεν ήθελες, παγώνεις για και αναστενάζεις. Ένα τηλεφώνημα που έλαβα σήμερα
Resident Drunkards
Η σιωπή του γυαλιού
- Τούτο το ραγισμένο γυαλί που έπεσε σιμά στα πόδια σου, δεν ήταν τίποτε άλλο , παρά η εύθραυστη, θρυμματισμένη καρδιά μου. -Κάθυ
Resident Drunkards
Κολάζ 9
. -Πόσο καπνίζεις; -Ανάλογα την μέρα. -Δηλαδή; -Αν είναι καλή μέρα δεν καπνίζω. -Α, σήμερα πόσα κάπνισες; -Πολλά. *Ινέ
Χαμαικέρασος
- Αυτοφυής των αιθέρων, αδιάφορη στη σιδηράν ατραπό της ανθρωπότητας. Ευλογία σε όσους ταπεινά στρέφουν τα όμματα στη γραμμή εκκίνησης του τερματισμού. Στη διακριτική αντίθεση των στοιχείων που την απαρτίζουν, η εδώδιμη απόλαυση και η υπενθύμιση της αποστροφής στην ομοιογένεια. Ένας καρπός κατάπλασμα στη γεύση της ύπαρξης, μιας μεταλλικής υπολειμματικής αίσθησης,
Στον κήπο
- Απορώ συχνά γιατί οι πεταλούδες με πλησιάζουν. Λένε πως αγαπούν το φως. Εκείνους που κουβαλούν μέσα τους μια αδιόρατη άνοιξη, που αφήνουν πίσω τους την ευωδία ενός λουλουδιού. Δεν ξέρω αν είμαι φως ή αν απλώς έμαθα να στέκομαι εκεί όπου πέφτει. Ίσως οι πεταλούδες να μην ψάχνουν το φως.
Κομμάτι γης
- Πώς ονειρεύεσαι το εγώ πως περπατώ σε λήθη και πηγάδια ψάχνω μονάχα για να βρω την ξεχασμένη νιότη μου μέσα σε υπόλευκα συρτάρια ίσως να είναι υπαρκτό ένα μεγάλο κομμάτι γης που να λέει πως αυτό που επιθυμείς σε περιμένει ακόμα ζωντανό… -Κάθυ
Draft
Όταν ήμουν μικρός πήγαινα στον οδοντίατρό μου, τον κύριο Μάκη. Κανένα παιδί στη τάξη μου δεν ήθελε να πηγαίνει στον οδοντίατρο αλλά κανένα παιδί δεν πήγαινε στον ίδιο οδοντίατρο με εμένα. Ήταν παχουλός, είχε ένα πεντακάθαρο γραφείο με ξύλινες λεπτομέρειες παντού στο δωμάτιο και πάντα χαμογελούσε. Ήθελα να γίνω σαν
Εξάντας
Ναυτιλλόμενος δίχως οδηγίες, κατέχοντας τα μέσα εκείνα τα οποία χαράσσουν, μα δε διαγράφουν την πορεία. Ο νόστος προσφέρει την εμπειρία, πρωθύστερη σε έναν διάπλου αναγκαίο, μα όχι πάντοτε ικανό. Τεκμαρτό από τη συνωνυμία των απάγκιων που συναντώνται. Στη θάλασσα, η διαστολή του χωροχρόνου είναι υπολογίσιμη, καθώς στον εναγκαλισμό μας οι
Resident Drunkards
Τριγωνομετρία
Ποτέ δεν ήμουν καλή στα μαθηματικά. Και, κυρίως, ποτέ δεν κατάφερα να ξεπεράσω τη βάση στην τριγωνομετρία. Και μάλλον αυτό θα με τιμωρεί για το υπόλοιπο της ζωής μου. Θα βρίσκω τρίγωνα παντού. Κάποτε μου άρεσε ένας με ένα τρίγωνο τατουάζ στο πόδι. Έψαχνα για χρόνια τι στο καλό να