Αναξιαγάπητος

-...και;! Τη βρήκες;

-Ναι ναι, ηταν στο απέναντι μπαρ χαμουρευόταν με εναν ψηλέα.

-Τι λες τώρα ρε μαλάκα Τζο, πρέπει να σε γάμησε..

-Όχι ρε εντάξει τα έχω συνηθίσει αυτά. Μπορεί να φταίω και εγώ, είμαι πολύ διαχυτικός, πολύ έντονος, πολύς ρε παιδί μου.

-Ναι και φταις και για τη τρύπα του όζοντος γιατί την άνοιξες με τα χέρια σου, χέσε μας ρε συ!

Καθόμασταν στο μπαρ και πίσω έπαιζε Πανούσης, το ποτήρι μου πάλι ήταν άδειο και πρόσεξα πως όταν μιλούσα για τους ανεκπλήρωτούς μου έρωτες, έπινα λίγο παραπάνω. Πόσες ιστορίες είχε ακούσει αυτός ο μπάρμαν; Να με νόμιζε κανέναν τελειωμενό; Ο Χρήστος είχε ακούσει πολλές τέτοιες ιστορίες σίγουρα πάντως, με άκουγε, όσα και αν έλεγα, όσο και αν παραπονιομουν για πράγματα που πήγαν στραβά, κυρίως εξαιτίας μου. Κάποια μου είπε πως ευχήθηκε να μη με γνώριζε ποτέ, συμφώνησα μαζί της, πολλές φορές σκέφτηκα πως δεν ήθελα να με ξέρω. Με εκείνη είχα γνωριστεί ένα ασήμαντο βράδυ σε ένα άγνωστο σπίτι όπου βρέθηκε η μισή σχολή μου. Χορέψαμε, ανοιχτηκαμε, γελάσαμε και κάπως μας πήρε και μιλήσαμε για όσα φοβόμασταν βαθειά. Δεν ξέρω τότε τι της είπα, πάντως δεν της ειπα την αλήθεια καθως δεν την ηξερα ουτε εγω ως τοτε. Με ξαναείδε αλλά δεν νομίζω να την ξαναείδα εγώ, βλέπετε, το ενδιαφέρον μου είναι σαν πεφταστέρι, γρήγορο, έντονο και προπάντων, εξαφανίζεται γρήγορα, συνήθως. Σε ενα νέο διαμέρισμα, σε μία νέα πόλη, σε μία νέα χώρα, με νέους ανθρώπους, ο μόνος άνθρωπος που πραγματικά έχεις είσαι εσύ. Ήθελα να είμαι στη ζωή μου ένας άνθρωπος καλός, δεν ήξερα ότι αυτό θα με οδηγούσε στο να γίνω αυτό το χλιαρό ανθρωπίδιο. Με πλήγωσαν αλλά δεν με άλλαξαν, εγώ άλλαξα τον εαυτό μου. Πίσω από αυτή τη περσόνα κρύβω κάθε τι ανίδεο. Νόμιζα πως αν άλλαζα, κάτι θα αποδείξω. Χρόνια μετά ξαναβρεθήκαμε στο ίδιο δωμάτιο αλλά ήμουν άλλος και ήταν διαφορετική.

Έχουν πει πως δεν μπορείς να ξαναπεράσεις απο το ίδιο ποτάμι δύο φορές καθώς όταν πας να το ξαναπεράσεις, το ποτάμι δεν είναι το ίδιο αλλά ούτε και εσύ. Ξέρω να δίνω αγάπη, αναγνωρίζω πως με αγαπούν, αλλά εγώ με εμένα; Άραγε αν με αγαπήσω να γίνω αυτός που έχω στο μυαλό μου ή είμαι τόσο αναξιαγάπητος που δεν με ξέρω καν.

Άλλη μία βραδιά στο λούκι, άλλη μια μπύρα στη μπάντα και μια ιστορία που συνεχίζεται, μία ιστορία στην οποία δεν με εκτίμησα ποτέ.