Τα πεταμένα αβοκάντα
Ήταν ένα ηλιόλουστο πρωινό, με αυγά και αβοκάντα. Η Άση (*Μπίλιου, πρωινάδικα, γιου νοου;), είπε πως σήμερα τα συναισθηματικά μας θα ήταν ευνοϊκά. Έλεγα να κάτσω ευνοϊκά κι εγώ να διαβάσω. Έλεγα να φτιάξω πατάτα με μπρόκολο για μεσημεριανό. Είχα πρόγραμμα.
Και κάπου ανάμεσα: στο 4ο επεισόδιο του Workin’ moms — στο κοριτσάκι απ’ το εξώφυλλο της παιδιατρικής να μου χαμογελά ανατριχιαστικά «Θες να γίνουμε φίλες;» — και στην μοιραία ανακοίνωση της σχολής… όλα έγιναν στάχτη.
Πώς να ψήσεις συνειδητά και ψύχραιμα πατάτα με μπρόκολα, όταν ξέρεις ότι το σαμμεράκι 2022 απαρτίζεται από το βιβλίο της Παθολογίας και όχι από ιδρωμένες πούτσες με κοιλιακούς;!
Κάπου εδώ το καρκινάκι σας, παρήγγειλε αποφασιστικά την έξτρα λάρτζ πεππερόνι που της αξίζει από ντόμινος. Είναι και Τρίτη σήμερα, έχει προσφορά.
Αναζητώντας μια παρηγοριά κάπου στα μίντια, από φίλους, συγγενείς, συμφοιτητ-αί· αντικρίζω εκείνο το καταραμένο πράσινο σημαδάκι.
Όλοι ξέρουμε τι σημαίνει εκείνο το πράσινο κυκλάκι, κάτω απ’ την φωτό της πούτσας με την οικεία μυρωδιά που γραντζουνάει αυτή την εβδομάδα την καρδούλα σου. Όλοι ξέρουμε τι σημαίνει το «καβλάκι μου, είμαι active και σε γράφω συνειδητά στα αρχίδια μου :)».
Μπαίνω λοιπόν άμεσα σε μούντ: Μην τον πάρεις τηλέφωνο, μην τον πάρεις τηλέφωνο, μην τον πάρεις τηλέφωνο, μην. Τον. Πάρεις. ΤΗΛΕΦΩΝΟ.
Μετά δοκιμάζω τις μεταφυσικές μου ιδιότητες, άσχετα αν δεν έχουν λειτουργήσει ποτέ, σε καμία πούτσα.
- Βήμα 1ο: Βλέπεις με τηλεπάθεια την φώτο με το πρασινάκι και ψηθιρίζεις «Στείλε μήνυμαααα, στείλε μήνυμαααα». *αν δεν βλέπεις κατευθείαν στο συγκεκριμένο σημείο δεν πιάνει.
- Βήμα 2ο: Μουντζώνεις την οθόνη του κινητού, μετακινώντας επιδέξια τα δάκτυλα, δίκην εκτέλεσης ξορκιού Χάρι Πόττερ. *ιδανικά αν είσαι νεράιδα, ρίχνεις ένα τσικ αστερόσκονης. Εγώ επειδή είμαι γοργόνα, συνήθως φτύνω λίγο.
- Βήμα 3ο: Περιμένεις. Μέσος χρόνος αναμονής: 8 ώρες. Μέσος αριθμός στριφτών αναμονής: 6 τσιγάρα.
Μια πεππερόνι και κάποια νικοτίνη αργότερα, αδιάβαστη, κυρρρρρρία… Τον παίρνω τηλέφωνο 👏🏽.
