Πούτσα αγνώστου ταυτότητας

Ένας σωστός τίτλος καθορίζει όλη την ιστορία. Πρέπει να διαβάζεις την επικεφαλίδα και να ξέρεις τι καταστροφικό περιεχόμενο σε περιμένει. Βέβαια, θέλω να πιστεύω ότι οι ιστορίες μου πάντα σας κρύβουν πλοτ τουιστς. Αυτή η ιστορία βρωμάει από την αρχή. Αλλά το καρκινάκι σε αυτή την ιστορία είναι απεγνωσμένο και διψάει για πούτσα. Επίσης όταν ψηνόταν η ιστορία αυτή, ήμουν συναχωμένη. Οπότε ό,τι και να βρωμούσε, εμένα η μύτη μου ήταν βουλωμένη, αγαπούλες.

Αυτό το αγόρι το γνώρισα στο «τώρα», στα σχεδόν τριάντα μου χρόνια, σε αυτή τη νέα ζωή που κλήθηκα να δημιουργήσω μετά τον φανταχτερό χωρισμό μου, σε αυτά τα νέα πούσικατς που αναζητώ. Αυτή η ιστορία είναι προχθεσινή, φρεσκότατη. Γαμώ την τύχη μου γαμώ. Πίστευα πως οι νέες μου ιστορίες ΔΕΝ ΘΑ ΗΤΑΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΕΣ.

Όταν όμως η πούτσα είναι αγνώστου ταυτότητας, ξέρεις πάντα ότι αποδέχεσαι το ρίσκο.

Σκρόλλαρα στο τίντερ (ναι, προφανώς το ενεργοποίησα να δω αν η αγορά είναι η ίδια. ΙΔΙΟΤΑΤΗ), ψηλό, είκοσι τρία, ένα μη ελληνικό όνομα, λέω, ωπ εδώ είμαστε! Του μιλάω στην εγγλέζικη, απαντάει στην εγγλέζικη.

«Where are you from?» ρωτάει.

Απ’ εδώ είμαι ρε μαλάκα μου, το μπουκλίνι το μελαχρινό και το ελληνικό ονοματάκι που δεν το διαβάζεις, ΔΕΝ ΤΑ ΒΛΕΠΕΙΣ;

«Α ναι; Κι εγώ απ’ εδώ είμαι» ΑΠΑΝΤΑΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΣΛΑΓΚ: GREEKLISH.

Μισός Λιβανέζος, λέει. Καύλα ακούγεται αυτό.

Η συζήτηση προχώρησε πολύ άμεσα σε σεξουαλικά υπονοούμενα και μεγάλες κουβέντες για μια πούτσα που θα μπει βαθιά. Τώρα αυτό το ενήλικο αγοράκι δε νομίζω να έχει κολυμπήσει και πολύ βαθιά χωρίς σωσίβιο. Θεωρώ όμως ότι αυτό το αγοράκι θα αντέξει να με γαμήσει μέχρι ΔΙΚΗΣ ΜΟΥ εξαντλήσεως. Εξάλλου γι’ αυτό το διαλέγω το νιάτο. Δεν απαιτώ να ξέρει να γαμάει, ξέρω εγώ.

Μιλούσαμε, που λέτε, έτσι για καμιά εβδομάδα, σπαστά, αραιά και πού. Αποκλειστικά σεξουαλικά. Σε σημείο που άρχισα ήδη να ξενερώνω. Δεν ήξερε κιόλας να φλερτάρει έξυπνα. Βρωμούσε η καταστροφή. ΟΧΙ ΣΕ ΜΕΝΑ. ΣΕ ΜΕΝΑ ΔΕΝ ΒΡΩΜΟΥΣΕ ΤΙΠΟΤΕ. ΑΓΑΜΗΤΗ ΗΜΟΥΝ. Στον Τζο βρωμούσε όμως :D

Βρεθήκαμε Κυριακή απόγευμα. Είχαμε συμφωνήσει να συναντηθούμε για ένα απογευματινό κοκτεϊλάκι και μετά αν γουστάραμε (που τα πουλάς τα «εάν» αγάμητο καρκινάκι), σεξάκι.

Εν τω μεταξύ, εδώ να πούμε ότι εκείνη την εβδομάδα βρισκόμουν σε κατάσταση ακραίας κούρασης και αϋπνίας. Για να πάω να το βρω το μωρό αυτό, έπρεπε να οδηγήσω και μία ώρα.

Φτάνω στην πόλη του, νωρίτερα. Δύο φιλαράκια παρτάρανε σε ένα μπιτσόμπαρο εκεί κοντά.

«Έλα ρε μαλακισμένο για ένα ποτό πριν πας, να σε δούμε λίγο»

Συνειρμός, καθώς είμαι στον αυτοκινητόδρομο, εντός ορίων ταχύτητας (καθαρά και μόνο διότι δεν έχει περάσει ούτε εβδομάδα από το πρόστιμο που πήρα), και ακούγοντας την απόλυτη Queen B στο ράδιο:

Να τον πάρω να του πω ότι έφτασα νωρίτερα; Ή να πάω στο μπιτσόμπαρο; Καλά αυτός έτσι όπως τον κόβω, θα βρεθούμε στο δημόσιο πάρκινγκ και θα με πει να πάμε κατευθείαν για σεξάκι. Να πάω μωρέ να πιω ένα μπράντυ που μ’ αρέσει; Ένα στριφτό; Λίγο να κουνήσω το κωλαράκι μου; Καλά, άντε, θα πάω.

Κάθισα καμιά ωρίτσα εκεί με το παρεάκι.

Συναντηθήκαμε σε δημόσιο χώρο, είχε και φως. ΚΑΝΟΝΑΣ ΦΙΛΕΝΑΔΕΣ!
Πιο καύλας από κοντά. Αγοράκι, αλλά ωραίο μωράκι.
Ευτυχώς που το ήπια το μπράντυ, γιατί όντως κατευθείαν στο ψητό μπήκαμε.
Πάμε στο δωμάτιο.
Λέω ΠΑΩ ΝΑ ΚΑΤΟΥΡΗΣΩ.
ΒΓΑΙΝΩ και ο μπρο ήταν ήδη γυμνός καυλωμένος και με περίμενε.

Εντάξει. ΚΟΜΠΛΕ ΕΙΜΑΣΤΕ, φωνάζει το μουνί μου.

Καβαλικεύω, χωρίς διείσδυση, έτσι ρε παιδί μου να βαϊμπάρουμε λίγο. Και κατεβαίνω να τη δω από κοντά. Όμορφη, καθαρή πούτσα. Ακουμπάω ΕΛΑΦΡΑ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ...

ΚΑΙ ΧΥΝΕΙ.

Ενός λεπτού σιγήν για τα χύσια που έπεσαν στον ομφαλό του.

......................................................................................................................................

«Έτσι κάνω. Χύνω και μετά ξανακαυλώνω. Έχω ένα μήνα να κάνω σεξ.»

Λιθοβολήστε με. Σας το επιτρέπω. Αννούλα σεντ χελπ.

ΟΚ, ΕΙΚΟΣΙ ΤΡΙΑ ΕΙΝΑΙ. ΘΑ ΞΑΝΑΚΑΥΛΩΣΕΙ.

Περίμενα, περίμενα, περίμενα, περίμενα, την έπαιζε, την άγγιζε, την κρατούσε, του φώναζα «άσ’ την ήσυχη μάνα μου, θα καυλώσεις αλλιώς», τον έγλειφα, του έκανα νάζια...

Καθώς περιμέναμε την πούτσα αυτή να καυλώσει υπήρξε μια κάποια συζήτηση.

1. Ο τύπος δεν παίρνει μαλακία, γιατί όπως ισχυρίζεται «That’s so gay» (μωρέ, μήπως είσαι εσύ ένα καταπιεσμένο πουστάκι;)
2. Πήγε σε χριστιανικό σχολείο (καταπιεσμένο πουστάκι 75%)
3. Ισχυρίζεται ότι έχει δύο επιχειρήσεις και βγάζει επτά με οκτώ χιλιάρικα τον μήνα
4. Τα χιλιάρικα αυτά του φαίνονται ΛΙΓΑ (ναι, ήθελα άλλο μπούλετ πόιντ γι’ αυτό)
5. Πιστεύει ότι οι γυναίκες πρέπει να μεγαλώσουν παιδιά και να παντρευτούν ένα πλούσιο άντρα (καλά, καταπιεσμένο πουστάκι 100%)

Αχ, τρελή ξενέρα το καρκινάκι σας. «Σκέφτηκες ποτέ ότι μπορεί να είσαι γκέυ;»

Με ρωτούσε αυτό συμβουλές ζωής, τι αποφάσεις να πάρει, τι δρόμο να διαλέξει.

Είμαι είπε «ουάου άνθρωπος». Άμα περίμενα το νινί να το πει αυτό, ζήτω που καήκαμε.

Μία ώρα κάθισα εκεί και του έκανα TED TALK, μαλάκες μου!

Βρήκα τον εαυτό μου όρθια, γυμνή, να του εξηγώ ΒΑΣΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ για τη ζωή και την καθημερινότητα. ΟΥΤΕ ΝΑ ΚΑΠΝΙΣΩ ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ.

«ΑΪ ΑΜ ΔΕ ΡΙΤΣ ΜΑΝ» φώναζα.

Πήρα τα κλειδιά μου, αγάμητη, και έφυγα.

«Θα σε ξαναδώ;»

«Όχι, αγόρι μου.»

Ξαπλωμένη πλέον στο κρεβάτι μου, ανοίγω σόσιαλ για θανατηφόρο σκρολλάρισμα και συνειδητοποιώ ότι το νιάτο με μπλόκαρε.
Ακολουθεί δεκαπεντάλεπτη παράνοια σε ζωντανή σύνδεση με τον εγκέφαλό μου:

Γιατί με μπλόκαρε τώρα αυτό το σκατό; Τόσο ντράπηκε; Ή μήπως...
Σε κάποια φάση σηκώθηκα για τουαλέτα. Όταν βγήκα κρατούσε κινητό (απολύτως φυσιολογική συμπεριφορά, θα μου πείτε). Λέτε να με φωτογράφισε; Και τι; Θα στείλει τις φωτογραφίες στη δουλειά μου; Ξέρει πού δουλεύω.
Όταν ρώτησε την ηλικία μου (που έπρεπε να την ξέρει, αφού τη γράφουμε στο τίντερ), δεν με πίστευε. Ήθελε να δει ταυτότητα. ΠΡΟΦΑΝΩΣ, δεν την έδειξα.
Λες αυτό να κάνει; Να παραπλανεί σεξουαλικά γυναίκες, να μας φωτογραφίζει γυμνές και να πουλά τις φωτό μας; Λες να κλέβει;
Κάτσε, θα το συζητήσω με το τσατ.
«ΠΑΡΑΝΟΙΑ ΣΕ ΕΧΕΙ ΠΙΑΣΕΙ, ΣΚΑΣΕ, ΑΠΛΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΟ ΚΑΙ ΝΤΡΑΠΗΚΕ»

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ.

*υ.γ.: επιστρέφω δριμύτερη στις πούτσες άνω των τριάντα ετών.