Ένα αλλόκοτο «τώρα»

Disclaimer: This is not a sex story. This is a soul story.

Είμαι στο αυτοκίνητο: ένα ατρόμητο τογιότα του 2014, με καφέ χοντρή ταινία συσκευασίας να κρατάει στη θέση του τον πίσω προφυλακτήρα. Το δεύτερο μου σπίτι. Αλλάζω σταθμούς στο ράδιο, γιατί η διάθεσή μου είναι διαφορετική κάθε τρία λεπτά. Από NSYNC σε Μπλέ σε Ρέμο σε Slipknot και μετά πάλι σε Britney. Ένα κωλο-βανάκι τουριστικό είναι μπροστά μου, δεν λέει να πάει στην αργή λωρίδα. Δεν μ’ αρέσει να κορνάρω, έχω κολλήσει στον κώλο του. Πού πάω Κυριακάτικα; Ή μάλλον, γιατί δεν δουλεύω Κυριακάτικα; Εδώ θέλω να είμαι;

Ξέρετε, τους τελευταίους μήνες θυμήθηκα πόσο αστεία και τυχαία είναι η ζωή. Το ήξερα, χρόνια τώρα, το είχα ξεχάσει. Κάποιες μέρες γουστάρω που το θυμήθηκα. Άλλες μέρες, ελπίζω πάλι να το ξεχάσω.

Η τύχη ποτέ δεν ήταν με το μέρος μου. Ούτε τώρα είναι. Δεν πιστεύω ότι τα πράγματα συμβαίνουν για κάποιο λόγο. Λόγια παρηγοριάς. Σιχαμένα λόγια.

Πιστεύω ότι συμβαίνουν τυχαία γεγονότα, με τυχαία σειρά και εγώ, εσύ, εσείς, εμείς, αυτός, αυτή, αυτό, αποφασίζω, αποφασίζεις, αποφασίζετε, αποφασίζουμε, αποφασίζει.

Τυχαία γνωριζόμαστε. Τυχαία το διαβάζετε τώρα αυτό. Όλα ξεκινούν από μια απόφαση που είχα κάποτε πάρει. Και μετά μια άλλη απόφαση, και μια άλλη, και μετά μια απόφαση που δεν ήθελα να πάρω και περίμενα να την πάρει κάποιος άλλος για μένα. Ίσως αυτή η «μοίρα», το «πεπρωμένο», που λένε κάποιοι στα σιχαμένα λόγια παρηγοριάς. Καθώς περίμενα κάποιον να πάρει αυτή την απόφαση, έγιναν άλλα τόσα τυχαία πράματα, με άλλες αποφάσεις και... βλέπετε που το πάω;

Εμείς τα κάνουμε τα πράγματα. Εμείς αποφασίζουμε. Όλα είναι τυχαία. Εμείς φέρνουμε την τύχη με το μέρος μας.

Κάποτε έχει ήλιο, κι ας έχει συννεφιά.

Ο θάνατος του μπαμπά σου γίνεται το πρώτο σου μάθημα σε τάξη πολεμικών τεχνών.
Η αποτυχία στο μάθημα γίνεται ένα ταξίδι στην Ιταλία.
Ο χαμός μιας φίλης γίνεται ένα πτυχίο.
Ο χωρισμός σου γίνεται βραδιές με νέους φοβερούς ανθρώπους.

Άλλοτε έχει συννεφιά, κι ας έχει ήλιο.

Ένα παιδί γίνεται μια κάποια εξάρτηση.
Ένα πτυχίο γίνεται αυτοκτονία.
Η νέα σου δουλειά γίνεται άνθρωποι που έπαψες να ψάχνεις.
Ο έρωτας γίνεται ένας μήνας σε κρεβάτι νοσοκομείου.

Η τύχη εμένα με πιάνει μια Παρασκευή βράδυ, μόνη στο πατρικό, γιατί είναι διακοπές κι εγώ δουλεύω, στο εφηβικό μου δωμάτιο με την πόρτα που δεν κλειδώνει, ξύπνια μέχρι τις τρεις, ο μπάφος να αράζει στο τασάκι που έφερα από την Ινδονησία, η τηλεόραση να παίζει τις σειρές που τόσους μήνες απέφευγα να τελειώσω, να περιμένω την καινούρια μου πούτσα να σχολάσει απ’ την δουλειά για να με γαμήσει, ανάμεσα σε παιδικές κορνίζες και το λούτρινο της Jigglypuff.

Η τύχη εμένα με πιάνει ένα Σαββατόβραδο, να γυρνάω στις δύο και μισή το ξημέρωμα, γιατί είναι διακοπές και όλα κλείνουν, στο εφηβικό μου δωμάτιο, με το βρακί και το T-shirt της Άριελ, να μαζεύω απ’ τη μικρή απλώστρα τα ρούχα που είχα πλύνει κάποια μέρα πριν απ’ την προχθεσινή, και το κινητό να αράζει στο άστρωτο από μέρες κρεβάτι με το ίδιο reel στο Instagram να παίζει ξανά και ξανά.

Η τύχη εμένα με πιάνει Κυριακάτικα να μη δουλεύω, να είμαι κάπου ανάμεσα στο μποτιλιάρισμα και τη Δέσποινα Βανδή, σ’ ένα δρόμο που πια δεν είμαι σίγουρη πού πάει.

Εδώ θέλω να είμαι;

Εσύ πού είσαι;

Είσαι εκεί που θέλεις να είσαι;

Τι σου συνέβηκε τυχαία σήμερα;

Τι έφαγες; Τι φόρεσες; Τι ήπιες; Πού περπάτησες;

Τι αποφάσισες;